Verborgen pijn

Onze dierbare viervoeters worden steeds ouder.
Ze worden steeds beter verzorgd met goede voeding en regelmatige controle bij de dierenarts.


"Ouderdom komt met gebreken" zei mijn oma altijd. Dat geldt voor dieren net als voor mensen.

Vrijwel alle oudere mensen en dieren worden vroeger of later geconfronteerd met pijn in hun lichaam.

Uitzonderingen zijn er natuurlijk altijd, maar menig hondeneigenaar zal beamen dat hun hond niet snel zal laten merken dat hij pijn heeft.
Als dierenarts staan we daar iedere keer opnieuw versteld van: hoewel van sommige aandoeningen bekend is hoe heftig daar de pijn bij is, laat uw hond vaak helemaal niets of nauwelijks iets merken.
Dat maakt de verantwoordelijkheid voor eigenaar en dierenarts extra groot om “stille” pijn in de gaten te houden.

Nog steeds wordt maar al te vaak gedacht bij rustiger worden van de hond: ach, hij wordt gewoon oud.
Dat is natuurlijk ook zo, maar stel dat hij zich rustig houdt om minder pijn te hoeven hebben? Dat zou toch zonde zijn.


Heel veel van onze oudere honden hebben last van gewrichtspijnen ten gevolge van artrose. Soms worden er andere termen voor gebruikt, zoals reuma, HD, artritis, osteochondrose etc. Er is dan sprake van een "chronische degeneratieve gewrichtsziekte", ofwel een probleem in de gewrichten dat nooit meer over gaat en in ernst toeneemt. Zowel het zachte weefsel als de botten van een gewricht wordt aangetast, waardoor het dier pijn heeft en de gewrichten minder soepel zijn. De ziekte kan ieder gewricht in het lichaam aantasten, maar de meest getroffen gewrichten zijn knie, elleboog, pols, ruggenwervels en heupen.


Uw hond wordt dan stijver, wil minder graag mee uit, springt niet meer soepel in de auto of aarzelt bij de trap.
Soms worden ze humeurig. Vaak hebben ze moeite met opstaan. Als ze dan een paar passen gelopen hebben, gaat het weer beter. Menig eigenaar denkt dan dat er niks aan de hand is!


U zult merken dat wij bij de jaarlijkse controle heel alert zijn op verborgen pijn.

Wat te doen als dit verhaal op uw hond van toepassing is?

Om te beginnen: kom langs en laat ons naar uw hond kijken en hem grondig onderzoeken.

Is er behandeling nodig, dan wordt dit met u besproken.

Zoals al eerder genoemd is osteoartrose een ongeneeslijke aandoening waar een hond zijn verdere leven mee te maken heeft. De aanpak is vanuit verschillende invalshoeken en is een "life style-benadering".

(Het begint op te vallen dat eigenaren soms zo verrukt zijn van de resultaten van het dieetvoer, dat gekscherend gevraagd wordt om een proefverpakking voor oma in het bejaardentehuis...)

Zorg dat uw hond wel in beweging blijft, maar zorg voor regelmaat en vermijdt overbelasting. Hierdoor blijft de bespiering beter en worden daardoor de gewrichten ontlast.

Uw hond zal dan niet alleen minder pijn hebben maar ook vrolijker zijn.

Doordat de gewrichten beter doorgebogen worden en de bespiering verbetert zal het verloop van het probleem vaak beter onder controle gehouden worden.

U zult wellicht begrijpen dat het voor ons dierenartsen heerlijk is om bij zo’n vervelend probleem als pijn, vaak zo goed te kunnen helpen !!


Waar u ook uw gedachten eens over kunt laten gaan als uw hond wat groter en zwaarder is en moeilijk getild kan worden, is de aanschaf van een hondenloopplank. Kijk er eens naar op www.hondenloopplank.nl.

De oudere hond en gedragsverandering.

En hij leefde nog lang en gelukkig…”?

Ja, een langer leven hebben onze honden steeds vaker.

De voeding en verzorging is de laatste jaren steeds verder verbeterd.
Mensen hebben daar vaak ook veel voor over.

Maar in hoeverre blijft het hondenleven ook “gelukkig”?

Net zoals oudere mensen een ander gedrag kunnen krijgen, zoals vergeetachtigheid, onzekerheid, soms angstig worden, zo kan dat bij honden op oudere leeftijd ook gebeuren.
Dit heeft te maken met het ouder worden van de hersenen.

Uiteraard is niet voor alles een oplossing.
Als het zo simpel was zou het leven er voor ons mensen ook anders uit zien.

Een oude hond is nooit meer jong te maken en zal zeker ook een ander soort aandacht van u nodig hebben.
Zo zal er vaak wat meer duidelijkheid en structuur in het dagelijks leven nodig zijn, zal hij vaker en korter naar buiten willen.

Verouderende hersenen kunnen soms met nieuwe impulsen beter functioneren.
Met bepaalde medicijnen kan dat aangepakt worden.
Zo’n middel is bv Selegiline ( Selgian ), een stof die ook bij Alzheimer- en Parkinsonpatiënten wordt voorgeschreven.
Om het juiste effect te krijgen , moet uw hond tenminste 2 maanden Selgian krijgen.
Na 2 a 3 weken moet de eerste verbetering merkbaar zijn.
Na deze 2 maanden kan gewoon gestopt worden. Het hoeft niet afgebouwd te worden.